ความตายเกิดขึ้นได้ ทุกเมื่อ ทุกหนแห่ง ทุกเชื้อชาติ

ความตายไม่แบ่งแยกเพศ ไม่เลือกศาสนา ไม่สนฐานะ

มีใครบ้างเกิดมาแล้วไม่ตาย

มีใครบ้างเกิดมารู้มรณะ ไม่รู้ชาตะ

ศาสนาสอนให้รำลึกถึงความตายอยู่เสมอ

เพื่อความไม่ประมาทของชีวิต

แต่ก็ได้แค่นั้น เราไม่มีทางรับรู้หรอกว่าอีก 1 วินาที

เราอาจจะตายก็ได้

ถ้าเราตาย

คนที่อยู่ข้างหลัง

จะมีคนคิดถึงกันรึเปล่า?

จะมีใครนึกถึงความดีที่เราเคยได้ทำรึเปล่า?

หรือจะเป็นแค่ผงธุลีเมื่อโดนไฟ

แล้วลอยออกไปตามสายลม แค่นั้น?

หรือถ้าตายแล้วไปไหน?

ความว่างเปล่าที่จะได้พบเป็นเช่นไร?

จะมีใครมารับไปมั๊ย?

ก็ยังไม่รู้ได้ เพราะเรายังไม่ตาย

หรือหลากหลายความฝัน ความหวัง

จะสิ้นสุดลงเมื่อความตายมาเยือน

แน่นอน เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องสงสัย
ว่าจุดจบของชีวิต จะมาถึงเมื่อไหร่

ตายแล้ว ไปไหน เราจะรู้สึกยังไง

เพราะไม่มีใครตายแล้วฟื้นมาบอกหรอก

จริงๆคนเราก้ตายทุกวันแหละ ตอนที่เราหลับไปไง

ก้เลยทำให้สงสัยว่า ถ้าเราตายไป มันจะเปนยังไง

มันคงเหมือนกับเราหลับไปตลอดกาลเลยมั้ง

ความหวังเป็นสิ่งที่ทำให้เราอยากมีชีวิตอยู่

เคยคิดอยากตายหลายที แต่มันก้ทำไม่ได้

เพราะกลัวเจ็บ

แต่เราก็เหนหลายชีวิตตายไปต่อหน้าตาตา เช่นหมาแมวที่รัก

ถ้าเราตายอาการเราก้คงเปนแบบนั้นเช่นกัน

ม่านตาขยาย ตัวจะเกร็ง ทวารทุกช่องเปิดให้ของเหลวไหลออกมา

ตัวจะดิ้น จะชักก่อน เสรจแล้วตัวก้จะอ่อนลง

มันเปนสัจธรรมนะ อย่ามองว่าเปนเรื่องแปลกอะไรเลย

ผมไม่ได้กลัวว่าผมจะไม่ตื่น

เพราะไม่รู้จะตอบเหตุเช่นไร

เพียงแต่ช่วงนี้ หวาดระแวงกับความไม่จริงของชีวิต

ยิ่งคิดยิ่งกลุ้ม

ยิ่งคิดยิ่งตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลง

สิ่งที่เหลืออยู่ คืออะไรดีล่ะ คือ ความทรงจำ ละมั้ง

มันก้เลยเกิดคำถามขึ้นในใจว่า

เราตายไป คนรอบข้างจะเปนยังไง เค้าจะลำบากไหม

เค้าจะเศร้าเสียใจไหม สิ่งที่ค้างคาในใจเรา สิ่งที่เรายังทำไม่เสรจ

เค้าจะรู้ไหม ใครจะสามารถทำต่อได้ ก้คงไม่มี เพราะเราทำได้เพียงคนเดียว

ก้เลยทำให้วันนี้คิดว่า สิ่งที่เราอยากทำ จงทำให้มันดีที่สุด สะสางมันให้หมด
และมันก้ไม่มีวันหมดจิงๆ จินตนาการเรามันมีมากมายเหลือเกิน

ตายด้วยอายุขัย มันก้ดี แต่ไม่อยากตายด้วยอุบัติเหตุ หรือโรคร้ายแรง

เพราะตอนนี้มันมีสิ่งให้ อยากทำ อยู่เยอะ

เราต้องละทิ้งความรู้สึกเก่าๆบ้างแล้วนะ เลิกยึดติดกับคน

ถ้าเลือกได้ เวลาตายอยากหลับแล้วก็หมดลมหายใจ

แล้วสรุปว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไรวะ...

เกิดมาแล้วทำอะไรไม่สมหวัง

เกิดมาแล้วพบกับความผิดหวัง

เพราะฉะนั้นความตายไม่ใช่เรื่องน่ากลัวสำหรับฉัน

แล้วคุณที่อ่านบทความของผมอยู่นี้ล่ะ

เคยถามตัวเองบ้างใหมล่ะว่าเกิดมาเพื่ออะไร...

ชีวิตของผมมีความฝันมาตลอด ความฝันทำให้คนเรามีพลังและมองเห็นเส้นทางชีวิตของตัวเอง
แน่นอนว่า...เส้นทางชีวิตมันไม่ค่อยราบรื่น แต่ขวากหนามทำให้เราเข้มแข็ง ผมเคยท้อ แต่ผมไม่ถอย
ผมอยากจะบอกน้องๆ แฟนๆของผมว่า ผมไม่ใช่คนดี 100% ไม่ใช่ฮีโร่ที่เพรียบพร้อม 100%
ผมก็คนธรรมดา ทำดีบ้างไม่ดีบ้าง ผมกินเหล้าเมายา นั่นหละชีวิตของผม แต่อย่าใส่ใจด้านไม่ไดของผมเลย มองในด้านดีของผม มองชีวิตทีเต็มไปด้วยความพยายามของผม ผมอยากจะบอกทุกคนที่ชื่นชอบในตัวผม...
ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีนะครับ เป็นนักเรียนที่ดี...เป็นลูกที่ดี...อย่าทำให้พ่อแม่เสียใจ เพราะความเสียใจของพ่อแม่คือความเสียใจในอนาคตของตัวเราเอง อย่าทำเรื่องไม่ดีให้เป็นบาดแผลของความทรงจำ เพราะเมื่อทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว เราแก้ไขไม่ได้ แต่ถ้าใครที่ผิดพลาด ลุกขึ้นมามองดูความผิดพลาดเหล่านั้นให้เป็นพลังที่จะสร้างสิ่งดีๆทดแทนนะครับ ผมขอบคุณพลังจากแฟนๆทุกคนที่เติมพลังในตัวผม ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะให้พลังจากผมไปเติมเต็มในส่วนที่ขาดของแฟนๆด้วย ชีวิตผมมีความหมายและมีความสุข เพราะผมได้ยืนอยู่ ณ จุดนี้ และมีแฟนๆเชียร์ ผมขอโทษที่บางครั้งทำอะไรตามอำเภอใจ
แต่พูดจากหัวใจของผมเลย...ผมเศร้ามากที่ต้องทำให้ แฟนๆเศร้า ถ้าเป็นไปได้ผมไม่อยากทำเรื่องอย่างนี้ แต่บางครั้งเราไม่มีทางเลือก เพราะงั้น ขอให้แฟนๆเข้าใจ และอย่าทอดทิ้งความทรงจำที่ดีที่เราเคยสร้างร่วมกันมานะครับ"